Karrajua - blog sarrera - Comments

Inguruneak eta ekosistemak

Benito — Tue, 07 Oct 2008 10:47:27 +0200

Wiley-k eduki falta aipatu du, eduki ireki eta lizentzia librekoak. Gurean kontsideratzen badugu hizkuntzaren normalizazioari begira helduek euskara ikastea ildo estrategikoa dela, horrek erakunde publiko zein euskalgintzaren partetik lan-ildo bat zabaltzea ekar dezake: euskara ikasteko eta irakasteko edukiak (baliabideak, tresnak, materialak, komunikazio guneak...) zabaldu, sustatu eta eskura jartzea.

Bestalde, PLE dela eta ez dela, esango nuke, Lolak bezala berriro baina zuk diozunari ere tiratuta, ikasteko ingurunea ez dela aplikazio bat berez, norberak ikastea sustatzen eta ahalbidetzen duen edukien, harremanen, baliabideen eta erreferentzien multzoa baino.

Horretarako aplikazioak sortu daitezke, duda barik, eta teknologia berriek berebiziko laguntza eman dezakete horretan. Hala bada, nik egin dudan esperimentu-zirriborro horri une honetan PLE barik, gehiago deituko nioke ikasteko ingurunea antolatzeko kontrol-panela. Kontrol panel bat antolatzeko aukera bat hobeto esanda.

Bat gatoz azken batean, ikasteko ingurune pertsonala ikastea ahalbidetzen duen "ekosistema" batean kokatzea izan daiteke giltzarria. Gustatu zait "ingurune babestuarena". Konparazioak egiten hasita zoologikoa, erreserba naturala eta ekosistema naturalarekin konparatzeraino heldu gaitezke beharbada.

Pozten nau halako ikuspegia

ainhoa — Tue, 07 Oct 2008 09:38:07 +0200

Pozten nau halako ikuspegia hemen aurkeztu izanaz.

Aurreko hilabetean EDUTEC biltzarrean izan nintzen eta ikaskuntza objektuen aitatzat hartzen den David Wiley-k zioen oraindik garrantzi handia ematen zaiola teknologiaren beraren garapenari (metadatuak, estandarrak, IMS kontuak...) eta hori azken batean ez dela beharrezkoa etiketajearekin, agregatzaileekin eta halako tresnekin, teknologia nahikoa dugu, orain edukiak falta dira, eduki irekiak eta lizentzia librekoak, nahi duen ikasle-irakasleak testuinguru jakin batean nahi duena hautatu ahal izateko. Ahaztu inork erabiltzen ez dituen pakete "perfektu" bezain garestiak.

Neure aurkezpenean ere, aipatu nuen ez dela beharrezkoa PLE teknologikoki garatzen hainbesteko energia erabiltzea, ikaskuntza soziala bultzatzeko ez da behar hainbeste ingurune pertsonal eta bai ingurune sozial esanguratsuak.

Euskara ikasteko ingurune "babestua" ondo etor dakidake, ikasgela fisikoa, hizkuntza xehatzeko eta pausoz pauso lantzeko, baina ezinbestekoak ditut inguruko tabernak, hitzaldiak, kultur etxeak, lan-eremu euskaldunak, sare sozial birtualak, euskaraz txateatzeko guneak... hizkuntzaren erabilera esanguratsua eta zabala garatzeko.

Euskarari buruz diogunak, jakina, beste eremu askotara aplika daiteke, ikaskuntza prozesu gehientsuenetara.

Beharbada, idatz-estrategiekin gertatu zitzaigun bezala, euskaltegietan irakatsi beharko diegu ikasleei ingurune birtual sozialetan solturaz ibiltzen eta ikasten. Unibertsitatean, behintzat, ezer gutxi irakasten da horretaz (oraingoz...).

Ekitaldi honetara nahi duena

ainhoa — Mon, 06 Oct 2008 20:40:17 +0200

Ekitaldi honetara nahi duena hurbil daiteke, jakina. Ondo dago begirada batean argitaratzen diren euskarazko unibertsitate liburuak ikustea, betiko paperean. Hitzaldi, aurkezpen eta mahai-inguruetan nahi duena sar daiteke. Tailerretan aldez aurretik izena eman behar da, batez ere leku kontuagatik, baina nahi duenak eman dezake izena. Hauek dira tailerrak:

- Liburu elektronikoen ekoizpena, formatu berriak, edukiak interneteratzeko bideak. Fernando Morillo idazlea.
- Euskarazko testu-sorkuntzarako baliabide telematikoak eta software librea. IXA taldea.

Han ibiliko gara!

Hitzak bidea egiten du

Plisti-plasta — Sat, 04 Oct 2008 16:34:21 +0200

Astia harripetatik atera nahian eta ezinean nabil azken aldi honetan. Baina ezin isilik geratu zuon, Benito eta Jolaus, mezu bikainak ikusita. Ados eta konforme biokin ezinbestean. Laguntxo gehiago ekarriko ditugu gure solasera. Nik fisikoki urruti bizi arren, hurbiletik jarraitzen dugun bat ekarriko dut hona. Downes jauna. Begira zer dioen:

Nola iraun etengabe aldatzen ari den munduan? Bada, gauzak geldirik ikusteari utzita.

Ikaskuntza ez da objektuetan eta edukietan oinarritzen. Ez da liburutegia. Jarioa da ikaskuntza (urarena edo elektrizitatearena bezalakoa). Jarioa saretik zabaltzen da eta nahi dugunean murgil gaitezke bertan .

Ohiko eskola oinarri duten sistemak eta tresnak garatu ditugu e-learningerako ere. Murgilketa-ikaskuntzarentzako euskarri izan litezkeen tresnak prestatu beharrean; honelako ikaskuntza baitagokio web berriak ahalbideratzen digun bizitza-molde dinamiko eta murgilketa bidezkoari.

Bukatu dira lorategi itxiak eta hesituak!

Hitzak bidea egingo ahal du!

PD: Hausnarketa sakona eskatzen duen beste esaldi bat ere botatzen du, hara: Taldetik sarerako jauzia egin behar dugu.

Esaldi honek ere inspiratuko al du nik dakidan bat? ;-D

Downes-en esaldia

Benito — Sat, 04 Oct 2008 11:00:23 +0200

Hemen daukazue Downes-en esaldi horren testuingurua:La realidad en elearning, conferencia de Stephen Downes (Elcaparazón)

El uso del término “realidad” es un recurso retórico. Cada una de las cosas que pensamos como reales es realmente una construcción de inferencias e interpretaciones que confundimos con la realidad. Y desafortunadamente, la creencia de que estamos observando directamente la realidad nos conduce a no tratar de cambiarla.

Hausnarketa interesgarria bezain sakona

jolaus — Sat, 04 Oct 2008 09:57:31 +0200

Zure analisia nire egiten dut oso-osorik. Gustatu zait gaur egun bizi dugun egoeraren inguruan egiten duzun analisia. Azaltzen duzun egoera ez da gertatzen bakarrik helduen alfabetatze munduan; irakasleon formazioan ere zuk planteatzen dituzun ohiko muga horiek ere hortxe daude: erakundeak, homologazioa, agiri eta matrikulak...

Etorkizuna nondik datorkigun ulertzeko pistak ere eman dituzu: PLE, eLearning-aren ikuspegi berria, LLL... Agian ulertzeko eta, are gehiago, praktikan jartzeko kontzeptu konplikatuegiak, zuen kasuan bezala, ikasle gehienak Net generazioaren aurrekoak izan direnean.

Hortxe dago hezkuntza sistemaren erronkarik nagusiena. Hezi ditzagun gure gaztetxoak kultura berri horretan eta seguru nago helduen euskalduntzearen errealitatea oso desberdina izango dela urte gutxi batzuren bueltan.

PLE: erakutsi diezaiegun gure ikasleei euren autoformazioan lagunduko dien tresnak identifikatzen, maneiatzen eta etorkizunean izango duten formazio beharren aurrean guztien artean egokienak izango direnak hautatzen.

eLearning: ohiko irakaskuntza modelo tradizionala "kopiatzen" duten web baliabide itxietatik egin dezagun salto ingurune irekietara, komunikazioa, iritzi trukaketa eta elkarlana bultzatzen duten ingurune berrietara. Eguneroko bizitzan jasotzen dugun formazio ez-informalean, gehienetan gure parekoengandik ikasten dugu gehien. Puska dezagun irakasle/ikasle ohiko harremanarekin, bilatu ditzagun aprendizai inguruneetan gure parekoak eta ikas dezagun elkarrekin.

LLL: asko dago oraindik eremu honetan egiteko. Hementxe ikusten dut nik erakundeen aldetik gabeziarik handienetako bat. Ez da nahikoa 2010erako berrikuntza plan diseinatze; berrikuntzaren bidea jarraitu nahi badugu herritarrak sensibilizatu eta motibatu egin behar ditugu autoformazioaren bidean. Nola edo hala etorkizunari modu autonomoan aurre egitera erakutsi behar diegu gure gazteei. Indar eta baliabide asko gastatzen dira tresnak eta baliabideak ipintzen gure esku baina ezer gutxi ikusi dut orain arte autoaprendizaiaren inguruan.

Hosti tu!

Aitor — Fri, 03 Oct 2008 22:48:30 +0200

Buff, ur sakonegiak dira niretzat...Ahal dudan neurrian jarraituko dizuet...

Inspirazioa

Benito — Fri, 03 Oct 2008 19:34:49 +0200

ummmm... Esan dituzunak eta egunotan ikusi-irakurri ditudan batzuek esateko pare bat ekarri dizkidate. Ea datozen egunotan itxura ematen diedan.

Triangeluak eta Kuboak

Plisti-plasta — Fri, 03 Oct 2008 17:12:22 +0200

Ai, amigo!

Konektibismoaren kontu honek eta zuk aipatzen duzun IKTen kontzeptu zabalak ikaskuntza formala eta informala uztartzera garamatza eta ondorioak ditu triangelu didaktikoan (ikaslea/irakaslea/edukia). Zeren orain laugarren elementu bat sartzen baitzaigu, besteek duten rango berean, alegia xede-hizkuntzaren komunitatea (birtuala zein ez birtuala), zeina elkarreraginean sartzen den ikaslearekin, lehenago bi dimentsiotako triangelua izatetik, lau dimentsiotako kuboa izatera helduz eta ikasbidea iraunkor bihurtuz (long life learning).

Baina hau oraindik ere apur bat urrun dago Boga Moodelnotik. Zer egingo diogu, ba! Iltzeari jo eta jo jarraitu, ez dago besterik! Badakizu berrikuntzaren etsaia dela errealitatea.

Downes, konektibismoa, CCK08

Benito — Fri, 03 Oct 2008 14:28:01 +0200

Detailetxoa baino ez da, baina Txabarrik Stephen Downes-en aipua ekarri duela, aipu hori izan ezik, teknologia eta ikaskuntzarekin lotutako artikuluetan deigarria egin zait konektibismoa eta azkenotan puri-purian diren saltsa horiek aipamen gehiagorik ez aurkitzea. Beharbada kontu berriegia da eta hurrengoetan jorratzeko asmoa dago.

Bukatu al da?

aitor — Fri, 03 Oct 2008 13:57:09 +0200

Kaixo Plisti! Pozten nau zu hemen berriro aurkitzeak, benetan.

Hasteko esango dut ez dudala eskarmentu handiegirik IKTetan. Moodle-ren oinarrizko funtzionamendua baino ez dut ezagutzen, baina itsasoan murgildutako aquarium-a baino nahiko zabalagoa iruditzen zaidala aitortu behar, aukerez eta potentzialitatez betea. Agian ezjakintasunak eragindako pertzepzioa izango da, trizikloan dabilen umeari izugarri handia iruditzen zaion bere etxe aurreko enparantzatxoa bezalakoa...

Txabarriren artikulura itzulita, biok aipatu dugun bukaera horretan balizko III., IV. V. ... artikuluetarako proposamena zabaltzen du: "eskatzen du...; eskatzen du...; eskatzen du..." zerrenda luze horretako bakoitzean artikulu baterako muina eskaintzen du, erronka bere gain hartu nahi du(ten)enarentzat.

Eta Downes-en esaldia nola interpretatu? Agian "berrikuntza" kontzeptuaren adiera jakin baten kontrako kritika bezala; hau da, "berri" itxura duen oro ez da benetakoa. Baina, bueno, irakurketa gehiago onartzen dira.

Zertaz ari gara?

Benito — Fri, 03 Oct 2008 00:11:50 +0200

Galdera hori etorri zait burura artikulua irakurrita. "IKTetan oinarritutako hezkuntza" horretan IKT zeri deitzen zaion alegia. Txabarriren gogoeta pedagogikoari ez diot ezer kenduko. Baina nago IKT aipatzen denean, nahita edo nahi gabe, ordenagailu bidezko ikaskuntzaz ari garela, eta, zehazkiago akaso, autoikaskuntzaz.

Aspaldi daukat esanda ez zaizkidala gustatzen asuntu honekin egiten diren kateak (IKT=ordenagailua=autoikaskuntza), eta IKT kontzeptua bera askoz era zabalago baten hartu beharko litzatekeela.

Adibidez, zer aplikazio eduki dezaketa argazki kamera digitalek euskararen irakaskuntzan? Edo gailu mugikorrek? Horiek ere teknologia berriak dira, informazio eta komunikazioaren teknologiak hain zuzen ere, eta ordenagailuak eta internetek beste (eta haiekin batera) ari dira eraldatzen bizimodua, ohiturak, komunikazioa eta munduaren ikuspegia.

Uste dut azken batean kontua ordenagailu/interneten bidez ikastaroak ematetik askoz harago doala. Hau da, ikastaroak Moodle-en bidez zelan antolatu baino gehiago dela datorrena. Eta une honetan ez dut ikusten teknologiaren ikuspegi zabal baterako "tendentzia" hori.

Gauzak perfekto egitea zaila da, baina apur bat hobeto egitea ez luke asko kostatuko. Igual IKT sigletan daukagu sekretua: informazioa, komunikazioa... eta teknologia.

Beste hizkuntzak

Benito — Thu, 02 Oct 2008 20:14:37 +0200

Ez ezazu pentsa, Iñaki, gurean ere gaztelania edo frantsesa ez beste ama-hizkuntza dutenen taldeak agertzen hasi dira, ez dira gehienak, ezta asko ere, baina egon badaude.

Edonola ere, gure kasuan egon da urteetan ikaslearen ama-hizkuntza ahalik eta gehien saihesteko joera moduko bat. Alde batetik efektiboa izan dena: ikaslea sarri klasean xede-hizkuntza erabiltzera bultzatu izan du, eta horrela, oro har, trebetasunetan hobekuntza nabaria lortu izan da. Dena dela, beste aldetik, batzuetan halako paranoia moduko bat ekarri du, munduan erdararik ez balego bezala jokatzera eraman gaituena, eta kontestu horretan itzulpena bezalako teknikak ia baztertuta geratu dira, eta lastima da.

Zuk ondo esan duzun modura, itzulpena eta ama-hizkuntzarekiko erkaketa hizkuntza-ikaslearen estrategia erabilienak dira. Konstruktibismo sakratuaren printzipioetara jota ere, halakoak ez genituzke gehiago baliatu behar?

Gauzak neurrian eta euren lekuan kalterik ez dute zertan ekarri.

Moodle eta Boga

Plisti-plasta — Thu, 02 Oct 2008 19:34:01 +0200

Hara, ni ez naiz batere Moodle zalea printzipioz. Interneteko itsasoan behar-beharrezkoa da selekzioa baina Moodle-ek hormak eraikitzen ditu, nire ustetan, eta itxitura jerarkizatuak sortzen. Itsaso barruko akuariumak bailiran. Ikasgelak berreraikitzen dituela uste dut. Hala ere, asko estimatzen dut Moodle-en inguruan dabilen komunitatea eta lana, eta ziur nago hortik oso garapen eta aurrerabide egokiak aterako direla guztiontzat.

Nik ez dut uste berez Moodle konstruktibista denik. Zenbait ikastaro erabat estrukturalista ikusi ditut bere magalean ernetzen. Baina, onartzen dut Moodle-en bidez didaktika konstruktibista ere gara litekeela (ez da gutxi!) eta hamaika proiektu interesgarri ere sortu direla bere baitan.

Gauzak horrela, ikus dezagun zer eskaintzen digun HABEk: BOGA (programa ia erabat estrukturalista) jarri du Moodle-en. Honek, kontuak kontu (eta asko dira kontuak: jartzeko unea, garapena, interfaz zurruna eta monotonoa...), zenbait abantaila ekarri ditu. Tutoreek osatu ahal dute Boga eta interakziorako zenbait bide jorratu (foroak, wikia...). Baina bi gauzatxo baino ez ditut esango (askoz gehiago daude) egoeraz jabe zaitezten:

1- Tutoreek plataformara igo dezaketen ataza/ariketa eta abarretako moduloek ezin dituzte 4 mega baino gehiago izan. Horrek esan nahi du 2008 urtean ezin dutela audiobisualik igo (gabezia larria nire ustetan).

eta

2- Gaur gaurkoz edukien erdigunea dena, Boga programa informatikoa, propietarioa da eta tutoreek ezin dute garatu, ezta ikutu ere. Baina HABEk berak ere ezin du ez garatu ez ikutu. Pentsa!.

Hor ditugu, bada, konstruktibismorako zenbait dei (kurrikulumean, Hizpideko zenbait artikulutan...) eta bihotz estrukturalista ikutuezina duen eduki-gune propietarioa Moodle-en ardatz nagusi gisa. Norbaitek esango du: 'Bada, orain tutoreok baduzue hori,(ikutu gabe, gero!), osatzeko modua; igo ahal dituzue lau megatako artxiboak (hori bai bideorik eta horrelako txorakeria modernorik gabe, gero!) eta honela pixkanaka-pixkanaka osatuz joan.'

Ez al dago gauzak hobeto egiterik?

Bukaera eta Hasiera

Plisti-plasta — Thu, 02 Oct 2008 18:48:00 +0200

Arrazoi duzu Aitor, neronek ere uste dut Txabarrik Hizpideko bi artikuluetan egokiro egiten duela autoikaskuntza deiturikoaren 'misse en scène'. Bat nator, oro har, bi artikuluotan adierazten dituen ideia nagusiekin eta ados nago zurekin, Aitor,bukaerako sintesia azpimarratzearekin. Baina bukaerek beti dute hasiera bat. Eta ni hasierari begira geratu naiz:

Izenburuari lehenbizi: IKTetan oinarritutako hezkuntza (eta II).

eta II... kitto bukatu da. Baina nahikoa al da 'misse en scène' batekin. Ez al dugu izen propioez hitz egin behar? Zera dio Txabarrik: 'ikas-irakas prozesua aztertzeak triangelu didaktikoko erpin bakoitzean zer gertatzen den arakatzea dakar, hau da, hiru elementuen arteko elkarreragin-egitura azaleratzea (irakaslea, ikaslea/k eta edukia), beti ere, testuingurua ahaztu gabe (taldea, inguru teknologikoa eta erakundea)' Ez al da, bada, beharrezko IKTetan oinarritutako hezkuntza (III) artikulua non BOGA, Moodle, HABEren autoikaskuntza ereduak... izen propioekin aztertzen diren nolakoa-nola izan behar duen eta nolakoa -nola den alderatzeko? (Egia esan, IV. kapitulu bat ere beharko genuke etorkizunean norantz eta nola jo jakiteko).

Egia da, halaber, dagoen lekuan egonda hirugarren eta laugarren artikulu hauek idaztea edota publiko egitea, behintzat, ez dela Txabarriren eginbeharra akaso. Baina,et,et,et! Ez ote du esaldi bakarrarekin idatzi, ezkutu samarrean, hirugarren zatia?. Hara, ni berriro ere hasierara begira geratu naiz. Bertan agertzen den aipuari, hain zuzen:

Zer da errealitatea? Berrikuntzaren arerioa da errealitatea. Stephen Downes.

Txabarri ezagututa, ez dut uste horko aipamen hori apaingarri hutsa denik.