Karrajua - Artikulua - Comments

Ay, amigo!

Plisti-plasta — Wed, 10 Feb 2010 08:08:35 +0100

Konexioa eta interakzioa, nire ustetan, ez dira gauza bera baina bata izango bada, bestea ere izan behar da. Kontua da zeinetan jartzen dugun fokusa.

Gaitik apur bat aterata (nahikoa parrastada bota dugu dagoeneko), begira zer dioen Nunanek Krashenen iragazki afektiboaz:
Bigarren hizkuntza eskuratzea lehenengoa eskuratzen den modu berberean jazoko balitz, bigarren hizkuntzako ikasle guztiek lortuko lukete, behar beste denbora emanez gero, hiztun elebidunen gaitasuna. Hori, jakina, ez da gertatzen, eta ez gertatze horren azalpena bilatzeko, Krashenek "iragazki" afektiboa deritzon kontzeptua sartzen du bere teorian. Ikaslea egonezinik badago, xede-hizkuntzarekiko edo ikas-egoerarekiko sentimendu negatiboak baldin baditu, estresatuta baldin badago etab., orduan eskuratze-prozesua elikatu beharko luketen inputak blokeatuta geratzen dira.

Ay, amigo!

Ezagutza-eskurapena eta jakintza-prozedura-jarrera

Benito — Wed, 10 Feb 2010 01:11:24 +0100

Egia esanda ez dakit zelan enfokatu. Ezagutzaren kontzeptua bera ez dakit oso argi zelan erabiltzen den honelakoetan. Ezagutza=jakintza, ezagutza=gaitasuna...

Hizkuntzaren kasuan gaitasunaz egiten da berba azkenotan: jakintza-prozedura-jarrera hirukoaz. Nola eskuratzen da gaitasun hori? Boteprontoan sareen eta konexioen kontu hori lehengo eskemara ekartzen dut beharbada. Nodoak konektatzeak nodoen arteko interakzioa dakar, sarea berez interakzioa da, interakzio barik ez dago sarerik (azken egunotako gogoetei jarriatuta), eta interakzioa da ikaskuntzaren giltzarrietako bat.

Konexioa eta interakzioa gauza bera ote dira azken finean? Ez dakit konektibistek zelan azalduko luketen baina.

Bide batez, Carrollen hitz horiek ez dute gogoratzen Krashenen iragazki afektiboa?

Ezagutza eta ikaskuntza: tutua ala jarioa?

Plisti-plasta — Tue, 09 Feb 2010 22:46:18 +0100

Interesgarriak dudarik gabe Ken Carrollen gogoetak (Google Translateri esker erdi-ulertuak). Horietako zenbait su-eztitan astiro-astiro egosi beharra daukadanez, bakarra aipatuko dut gaur-gaurkoz. Bakarra baina eztabaidaren funtsa nire ustetan:

- Zenbat eta konexio gehiago izan, orduan eta ikaskuntza zabalagoa?

ala

- Zenbat eta interakzio, elkarrizketa gehiago, orduan eta ikaskuntza zabalagoa?

Nire ustetan interakzioak baldintzatzen du ikaskuntza eta konexioak ezagutza. Ia korapiloa askatzeko gai naizen.

Zerbait ezagutu/jakin nahi dugunean (adibidez, ebazpen baten n-garren artikulua) nahikoa dugu konexio egokia aukeratzearekin (kanpoan dagoen eta ziur aski erabili ostean kanpoan geratuko den kontzeptua eskuratzea litzateke ezagutza). Lehenago aipatu dudan hirugarren geruzari dagokio.

Ikaskuntzak, berriz, ezagutza + eskurapena eskatzen du eta eskurapena egon dadin beharrezkoa da interakzioa, elkarrizketa. Horregatik da garrantzitsua konexioaren kantitatea baina baita kalitatea ere. Helburua, ezagutzan ez bezala, ez baita konexioa bera ,baizik eta konexio horrek eskain liezagukeen jarioa, interakzioa. Begira, zer dioen Carrollek berak (G. Translatek traizionatu ez banau, behintzat): Zenbat eta esperientzia kognitibo eta afektibo gehiago izan, orduan eta ideia gehiago, konexio sinaptiko gehiago eta ikaskuntza gehiago. Carrollek esaldi honekin ez ote du konektibismoaren nolabaiteko errebisioa egiten?

Chinesepod

Benito — Mon, 08 Feb 2010 19:39:08 +0100

Zalantza honetan beharbada lagungarriak izan daitezke Ken Carrollen gogoetak. Konstruktibismoaren ideiak aplikatzeko saio praktiko moduko bat egin zuten Chinesepod zerbitzuan.

Ingelesez dago, baina, tira, jakintza sarean ere badago ;-)

Metodo naturala?

Plisti-plasta — Mon, 08 Feb 2010 08:45:43 +0100

Konforme diozunarekin. Baina nire ustetan konektibismoak hizkuntzaren ikaskuntzaren proposamen metodologikoan metodo naturaletik, murgilketatik, haratago jo beharra dauka erabilera eta eskurapena esplikatzeko orduan.

Hizkuntza eta konexioak

Benito — Mon, 08 Feb 2010 00:09:59 +0100

Antzeko zalantza etorri zait neuri ere konektibismoa dela eta. Ez dakit hizkuntzaren eskurapena/ikaskuntza non-nola kokatzen duten, edo behintzat ez dut aurkitu horri buruzko erreferentzia argirik (baliteke egotea). Deigarria da ikusita konexioen kontu horri eragiten dabiltzan batzuk hizkuntzaren irakaskuntzaren mundutik datozela.

Ez dakit, azalpena ez da konplexua izango akaso. Aipatu dituzun hiru geruzen artean elkarreragina dagoela esan duzu, eta beharbada komunikazioaren jarioak lengoiaen geruza elikatzen du, (inter)akzioak ikaskuntza jartzen du martxan alegia. Hau da eskuliburura zenbat eta gehiago jo datu gehiago pasatuko dira gure barnera, eta datu horiekin zein eskuliburuak azaltzen duen gailua erabiliaren erabiliaz, zein gailu hori erabiltzen duten beste pertsona-nodoekin interakzioan gure trebezia eta jakintza haziz joango da apurka-apurka.

Tira, azalpen "kaseroa" egiteko saioa baino ez da izan.

Bai, hala da

Benito — Tue, 02 Feb 2010 17:06:12 +0100

Eskerrak norbait konturatu dela zertaz ari naizen ;-)

Eta uste dut asmatu egin duzula gainera: interakzioa ala iterazioa?

Interakzioa pertsonen arteko hartu-emana, ziklikoa eta jarraia; ezagutza, edukiak, esanahia, trebezia, konfidantza eta taldetasuna apurka-apurka berekin hazten dituena. Iterazioa: mekanika, errutina, inora ez doana, erritua, eduki eta esanahirik gabea, ez bada nonbaitetik datorren agindua-komandoa.

Pentsatzeko moduko galdera, alajaina!

Ezezagunaren aurrean

Benito — Mon, 01 Feb 2010 19:04:46 +0100

Aurretiko ezagutzaren ispilua aipatu duzu, eta gaur hau irakurri dut: "Hablar un idioma desconocido es como ligar: todos conocemos la teoría, pero hay que ponerla en práctica". Hizkuntza ezezaguna... ummm, ikasi nahi den hizkuntza ez da erabat ezezaguna izango, ezta? Ikasi nahi dugun momentutik zerbait jakingo dugu haren gainean, munduan badela baino ez bada ere. Baina egingo nuke gure ikasleek hori baino askoz gehiago dakitela euskararen gainean eta euskaraz euskara ustez jakin ez arren.

Topikoei bueltaka berriro ere. Teoria eta praktika, jakitea eta ez jakitea, ezagutzea eta ez ezagutzea... Kaleidoskopioak uneoro sortzen ditu irudiak eta harri bitxiak, koloreak mugatu nahi izan arren.

Eskertzekoa lzburpena.

Belen Uranga — Wed, 16 Dec 2009 14:24:31 +0100

Benetan eskertzekoa egindako ahalegina!
Trebezia behar da 16 orduko ikastaroa horrela laburbiltzeko! eta ni behintzat oso gustura geratu naiz irakurri eta gero.
Materiala ikastaroan izan zirenen esku izan artean, hemen idatzitakotik, akaso azpimarratuko nuke TARGET edo xede-taldearen ezaugarri (soziolinguistikoak?) identifikatzerakoan sortzen diren zailtasunak. Hortik nire kezkak, ikastaroan beste kideengan ere sumatutakoak.

euskaldun perfektuaz

Aitor — Mon, 14 Dec 2009 16:24:33 +0100

Azken egunean txanda ireki bat zabaldu zen ikastaroan parte hartu zuten hiru irakasleekin gure galderak, kezkak eta abar partekartzeko. Testuinguru honetan, irakasleetako batek planteatu zuen balizko kanpaina hauetan helburu xumeak planteatu behar zirela. Esate baterako, kontzientziazio mailan, ez bilatu bat-batean esparru eta giro guztietan euskara erabiliko duen euskal hiritarra (adibidea neure interpretazioa da)

Eta testuinguru honetan aipatu zen "euskaldun perfektuarena." Adibidearekin jarraituta, bere semea/alaba D ereduan matrikulatuko duena, edo ETBn sistematikoki "Sautrela" edo "Hitzetik hortzera" ikusi eta zapping egingo ez duena... Hau da, azken helburu desiragarriak ez diezagula baztertu helburu lorgarria.

Euskaldun perfektua

Benito — Sun, 13 Dec 2009 23:14:03 +0100

"Askotan badirudi euskaldun perfektuen bila ari garela". Zer pentsatua eman dit aipamen horrek. Zer testuingurutan esan zen zehazki?

Mugimenduaz

Benito — Mon, 02 Nov 2009 16:57:54 +0100

Mugimenduaz Newton-en ostekoek ohartarazi ei zuten dena dagoela mugimenduan, gure planeta eta unibertso guztia mugitzen diren neurrian ez dago ezer geldirik, mugimendua erlatiboa da.

Eta pentsatzen dut. Geldirik dagoela uste duenak azken batean bere norabidea norbaitek edo zerbaitek gidatzen utzi baino ez du egiten, berak ezagutzen edo kontrolatzen ez duen zerbaitek askotan, eta nora doan ere ez dakiena.

Zuri Newton eta Laboa etorri zaizkizu. Niri mugimendua probokatzeaz ari garela -ez dakit ondo zergatik- beste zientzilari handi bat etorri zait, Dr. Strangelove-ren mila aurpegiak hain zuzen ere. ;-)

Newtonen legeak

Plisti-plasta — Sat, 31 Oct 2009 09:08:41 +0100

Gaur goizean, buru-gaizto samar jaiki eta berriro ere talaiarako bidea hartu dut. Bidean dilindan ziren sagar gorriek Laboa ekarri didate gogora. Laboa eta Newton. Talaiako eskilarak igo eta han ikusi ditut berriro ere zamaontziak, eta inguruan kulunka, geldi-geldo, zuk aipatutako zenbait arrantza-ontzi eta traineru, izen ezagunekoak batzuk gainera. Ez dakit bideko sagar gorriren batek erori eta kaskoa berotu ote didan baina Newtonen hiru lege nagusiak metafora huts iruditu zaizkit orduan. Hona, Wikipediatik jasoak:

1. Newtonen lehen legeak (Inertziaren legea) geldi dagoen objektu batek geldi jarraitzeko joera duela eta mugimenduan dagoen batek mugimenduan jarraitzeko joera duela esaten du, ez badie eragiten kanpoko indar batek.

2. Newtonen bigarren legeak F=ma dela esaten du, hau da, indarra masa bider azelerazioa dela esaten digu. Beste hitz batzuekin esanda, indar batek objektu batean sorturiko azelerazioa indar horren balioarekiko zuzenki proportzionala da eta masarekiko alderantzizko proportzionala.

3. Newtonen hirugarren legeak edozein ekintzak indar berdineko kontrako bat eragiten duela esaten du.

Berriro ere jaitsiko naiz talaiatik, badaezpada ere.

Aingura eta ura

Plisti-plasta — Mon, 19 Oct 2009 19:49:07 +0200

Dinamikarik gabeko edukiak bihurtzen dira berunezko aingura. Hondalean geldi, egonkor. Baina nabigazioa gehienbat mugimendua da. Eskerrak gaur gaurkoz itsasoa bare dagoela (itxuraz, behintzat).

Ikaskuntza/irakaskuntzan, tradizioz, edukietan jartzen dugu azpimarra. Badirudi edukiak aldatuta, paradigma osoa alda daitekeela. Bada garaia dinamikei ere erreparatzeko. Edukiak bezain garrantzitsuak edo garrantzitsuagoak izan baitaitezke. Hala kurrikuluari, nola eguneroko programazioari edo formazioari dagokionean.

Ez dezagun inoiz ahaztu aingurak ura duela lagun.

Aingurak

Benito — Mon, 19 Oct 2009 18:42:58 +0200

Ur sakonetan sartu barik, deskribatu duzun sentsazio hori etorri zait askotan: korrontearen gora-beherei erreparatu ere egin gabe, aingura sendoz kateatutako zamaontzi, arrantza-ontzi eta traineruak ere asko ditugu. Uriola handi batek ere kostata askatuko lituzke aingurok gainera.