Karrajua - internet - Comments

Autoinmolazioa?

Benito — Thu, 16 Oct 2008 00:21:19 +0200

Ba, Aitor, egia esanda ez naiz horretan pentsatzen paratu . Izatez ez dira gauza bera Karrajua edo Euskara Irakasleak. Karrajua bloga da, blog kolektiboa nahi baduzu, eta sare sozial batekin konpartitu ditzake puntu batzuk: mezuen publikazioa, eztabaida, jende koadrila (hemen zabiltzaten gehienok han eman duzue izena)... Dena dela, horrela botepronto totalean eta asko arrazoitu barik, ez dut uste inkonpatibilitaterik egongo denik, neure partetik behintzat. IKTeroek berdin-berdin jarraitu (eta hobetu) dute bloga ZirIKTeroak hasi zenetik, adibidez.

Karrajuak bilakaera izan du duela hiru urtetik hona. Blog pertsonala izan zen hasieran, gero webgune osoagoa bihurtu zen eta une honetan Atoan montatu nuenetik batez ere, gogoeta pausatuagorako leku bihurtu dela uste dut.

Edozelan ere, Karrajua mogimendu guztiaren abiapuntua da, eta hor goian ipintzen duen modura "esperimentatzeko gune irekia" da, probalekua alegia. Beraz, apur batean bere lekua izango duela uste dut.

Bestalde, Euskara Irakasleak oso gune irekia da. Gaur nire izena agertu da bazterretan baina horren kudeaketa eta martxa hango partaideen eskuetan dago, ez neurean soilik. Nik txosna montatu dut, hori oso erraza da, edonork sortu ahal du halako bat Ning-en edo halako zerbitzuren batean. Orain kontua hari bizia ematea da, txosnako txandak bete eta publikoari zerbait ematea, eta hori partaideen multzoaren esku dago. Ea sarean zer egiteko kapaz garen. Hori da une honetako erronka. Han, hemen edo gerora etor litekeen beste edozertan.

Eta Karrajuak aurkituko du bere lekua, trankil. Gerrako beteranoen erretiro-etxe batean bada ere.

Zer gertatuko da Karrajuarekin?

Aitor — Wed, 15 Oct 2008 23:35:46 +0200

Beste Chapeau, Bikain ... bat nire partetik.
Galdera bat: zer gertatuko da Karrajuarekin? Jarraituko du? Hala bada, zein izango da bere bereizgarria?

Begira ze txuloa

Benito — Wed, 15 Oct 2008 16:09:16 +0200

Euskara irakasleak bisitatu

Chapeau!!

Josu — Wed, 15 Oct 2008 12:13:32 +0200

Chapeau!!

Banaiz kide eta adinean ez dut gezurrik esan ;-) Gainera entzun dut hortik 25 urte lanbide honetan daramatzagunoi urrezko erlojua edo emango digutela...

Eskerrik asko ere bai

Benito — Tue, 16 Sep 2008 11:35:16 +0200

Bai Sergio, eskerrik asko kanpaina aipatu eta zuen blogean komentatzeko kantxa emateagatik. Denetariko iritziak egon dira, eta hori normala da. Hala ere, kartela zeure kamararekin harrapatu behar izan duzu kalean, ezin izan duzu inora link bat egin erakusteko, eta hori da arazoa, euskaltegien matrikulazio kanpainak ez dira interneten ikusten, guk geuk baztertzen dugu, ez kanpainak komentatzen dituzuenok.

Bide batez, uste dut nire "eskerrak" hori "eskerrik asko" edo "mila esker" bezala ulertu duzula, baina "gaitz erdi" edo "sikieran" esan nahi du (gaztelaniaz "menos mal" edo "gracias (a Dios)"). Eskerrak hemen irakasleak gaudela!

Dena dela, eskerrak eta zorionak ere merezi dituzue interneten egiten duzuen lanagatik. Eskerrik asko eta ondo segi!

Ez horregatik

Sergio Monge — Tue, 16 Sep 2008 09:27:19 +0200

Ez horregatik, ez horregatik.

Zuen publizitateak ez du inor bazter utzi. Denetariko egon dira iruzkinetan: aldekoak, kontrakoak....

Azalera

Benito — Fri, 12 Sep 2008 21:08:14 +0200

Eskerrik asko Aitor, benetan. Zure iruzkina mezu modura jarriko dut azalean, azken batean ikasturte berriaren inaugurazio ofizialaren kronika bakarra dugu oraingoz.

Osakidetzarenak sibaritismoarekin ez daukala zer ikusirik uste dut, ezta hizkuntz-eskakizunekin ere. Ez da ezer larria dena dela.

David Crystalekin

Aitor — Fri, 12 Sep 2008 19:59:19 +0200

Zer dugu bada, Benito, etxe-zulo barruan egoteko Osakidetzak aginduta? Eta hori sibarita izan arren (ala izateagatik?)

Zure jakinmina (eta Karrajuko lagunena) asetze aldera, gaur Miramar jauregian bizitakoa laburbiltzen saiatuko naiz. Toki ederra, eguraldia halamoduzkoa, pintxoak gozo-gozoak, konpainia ona: Joseba Erkizia eta Patxi Bastarrikaz gain, aurpegi ezagun nahiko: Joxe Manuel Odriozola, Mikel Zalbide, Iñaki Pikabea, Erramun Osa, Iñaki Irazabalbeitia, Pello Esnal, Mertxe Mugika, Gurutze Sarasola... eta HEAko beste hainbat lagun eta ezagun.

Harira joanda, interesgarria eta atsegina izan da Crystal irakaslearen jarduna, itzulpen-zerbitzu bikainaren bitartekotzarekin. Esandako ia ideia guztiak aurreko mezuan aipatu nuen "Hizkuntzaren iraultza" (eta ez "borroka") liburuan azaltzen ditu:

- Normalizaziorako ezinbesteko osagaiak: "goitik beherakoak" (lege-marko egokia, bitarteko egokiak...)
- Eta behetik gorakoak (herritarren atxikimendua, familia barruko transmisioa...)

Honen barruan berebiziko garrantzia eman dio gazteen munduari eta berau erakartzeko bitartekoei. Hauen artean, teknologia orokorrean, eta internet bereziki, nabarmendu ditu beste guztien gainetik. Hau dela eta, balio erlatiboa eman dio berauetaz baliatuz egiten den hizkuntza erabilera askeari eta ez "hain zuzenari" (hau azpimarratu nahi dut goragoko mezuan akatsei ematen zaien garrantzia ikusirik, ñabardurak ñabardura)

Bertan egon zareten besteok gehitu edo zuzenduko dituzue urgentziazko laburpen honetan agertzen ari naizen ideiok. Nik Crystal irakaslearen beste ideia nagusi hau azpimarratu nahi nuke. Normala da hizkuntza txikietako erabiltzaileok izatea, bereziki, hizkuntza horren ardura eta kezka nagusia. Baina, bere ustez, mundu osoaren ardura da hizkuntza txikien biziraupena. Izan ere, hainbat eta hainbat hizkuntza daude gaur egun galtzeko zorian eta bidean (hamabostean behin bat galtzen omen da; historian zehar hizkuntza batzuk galtzen joan dira, baina sekula ere ez gaurko abiaduran. Eta hizkuntza bakoitza mundua eta bizitza ikusteko eta barneratzeko ikuskera berezi bat da. Batek ere ez du osoa eta globala eskaintzen, berea baizik. Hau dela eta, mundu osoak egon beharko luke kezkatuta hizkuntzen iraupenaz. Naturan ematen den hondamenediarekiko adinako sentiberatasunik ez du ikusten hizkuntzen alorrean. Eta hori lortu beharra dago,kontzientzia hori sortu beharra dago.

Hizkuntzen defentsa sutsua egin du. Baztarrikak Crystalen aurkezpenean azpimarratu duenez, eskertzekoa da munduko hizkuntzarik boteretsuenean, hots, inglesean nabarmendu den hizkuntzalari bat nabarmentzea, hain zuzen ere, hizkutza txikien defentsan.

HABEk ekarri

Benito — Thu, 11 Sep 2008 20:02:42 +0200

HABEk ekarriko du Ikasturte akademikoaren hasiera ekitaldirako. Iaz J.C. Moreno Cabrera ekarri zuten Bilboko ekitaldira. Ikasbilen daukazu informazioa. Helduen Euskalduntzea: 2008/09 Ikasturtearen Hasiera Ekitaldi akademikoa.

Bihar Donostian 11etan beraz. Hara joaten bazarete eskertuko nizueke haren berri ematea edo txismeren bat kontatzea. Ni preso nago etxean Osakidetzaren aginduz.

David Crystal Donostian, noiz?

ptx — Thu, 11 Sep 2008 19:49:56 +0200

David Crystal Donostiara dakarzuela diozu. Noiz baina?
Tipo interesgarria da, eta lehenago ere egona da Bilbon.
Datarik emango bazenu... eskertuko genizuke.

Irail honetan...

Aitor — Tue, 09 Sep 2008 11:15:28 +0200

Zu bai sibarita, Benito.

Ba irail honetan, aste honetan zehatzagoa izateko, HEA munduaren irekiera-ekitaldiaren markoan, David Crystal izango dugu Donostian, Miramar Jauregian, oker ez banago. Lehendik ere ezaguna, bere liburu bat ("Hizkuntzen borroka") irakurtzeko parada ere izan dut udan. Uste dut aitzakia polita dela Donostiaratzeko, ahal izanez gero. Gainera, sareko erakunde guztiok berriz ere elkarrekin egoteko aukera izango dugu.

Ea zer ematen duen honek guztiak...

Animatzeko

Benito — Tue, 09 Sep 2008 00:55:09 +0200

Eskerrik asko gomendioengatik Aitor. Batzuk ezagutzen ditut eta ados zurekin, animatzeko onak dira. Beste batzuek ere ordenagailurik gabe sibaritismora dedikatu gara gehiago.;-)

Kontua da bilatzen nuen estimulua Karrajuari aurten nondik ekin izan dela gehiago. Zer dugu ba irail honetan? Zeri oratuko diogu? Pizten duen txinpartaren bat behar dugu ba!

Ordenagailurik gabe

Aitor — Sat, 06 Sep 2008 12:56:31 +0200

Kaixo Benito eta gainontzeko lagunok!

Estimulanteen bila ari zara, Benito. HOna hemen udan aurkitu dudan bat: ordenagailurik gabe ere bizi daitekeela. Kontua da San Inazio bezperan guztiz hondatu zitzaidala aspaldiko tramankulua. Hala ere, herriko ziber batean sartu-irten batzuk egin ditut posta txekeatzeko.

Orduan denbora gehiago izan dut, besteak beste, irakurtzeko. Eta hemendixek datoz hona ekarri nahi ditudan estimulanteak.

Fikziozko hiru liburu irakurtzeko beta izan dut. Bata, norbere plazerrerako, Felipe Juaristiren "Ez da gaua begietara ailegatzen" (Erein) nobela dotorea, berezia, filosofia eta kontakizunaren artekoa, gogoetarako eta hausnarketarako aproposa, ez oso egokia ikasleentzat (hau da, konplikatuegia)

Beste bi, norberarentzat eta baita ikasleentzat ere egokia. Lehenengoa, Jokin Muñozen "Antzararen bidea" (Alberdania) Nobela ederra, interesgarria, harrapatzen zaituena, hari biko argumentu interesgarria garatzen duena (ETAren atentatu-saio batean hiltzen den ETAkide baten amaren egoera, guda zibilean Nafarroako Erriberako gertakizun lazgarriekin nahastuta); informazioa dosi txikietan eskainiz, intrigaz eta jakin-minez betetzen zaituena. Hizkuntza-maila dotorea, ona, goi-mailako ikasleentzat egokiagoa.
Bigarrena, Katixa Agirreren "Sua falta zaigu" izeneko ipuin bilduma (Elkar) Oso gustura eta erraz irakurtzen dena (2.mailako ikasleentzat egokia). Hizkuntzaren egokitasunaz gain, istorio arinak, atseginak, drama eta komedia tartekatzen dituztenak...

Ez dakit espero edo behar zenuena den, Benito; baina hona hemen nire uda edertu eta biziz hornitu duten osagaietako bat.

Eskemak apurtu edo eraiki

Maite — Fri, 13 Jun 2008 00:10:39 +0200

Erabat ados zuekin. Asko liatzen gara, gehiegi. Badirudi tresna berri batekin lanean hasterako, goitik behera menperatu behar dugula eta hori ez dauka zergatik horrela izan. Nik, oraindik ere, ez dakizkit erabiltzen ditudan tresna guztien funtzio guztiak. Ezta beharrik ere!

Kasu konkretu honetan -wikia lan-koaderno gisa- ikusi egin behar zenuten ze denbora gutxi pasa nuen ikasturte hasieran azaltzen zer zen: 20 minutu inguru eta listo! Baina, noski, ez nizkien erakutsi zenbat gauza egin daitezkeen wikiarekin. Bakar-bakarrik editatzen eta orriak sortzen erakutsi nien. Ezkerreko zutabean (nabigazioan)ikasturteko atal nagusi bakoitzeko orri bat sortu genuen eta, azkenik, bakoitzak bere firefoxeko barran bere koadernoa estekatu zuen uneoro eskura izateko. Gero, zerbait gehiago behar izan dutenean, beharrak hala eskatuta, beste gauza batzuk azaldu dizkiet. Hasieran, edozein gauza egin behar genuenean, esaten zidaten: "Maite, koadernoan gordeko deu? Orri bat sortuko deu hontako?" Eta nik:"Bai, bai, noski..." Beranduxeago, nik ezer esan gabe, batzuk koadernoa pertsonalizatzen hasi ziren eta beste batzuk nik alta eman nienean idatzitako esaldiarekin utzi dute ikasturte osoan zehar. Bakoitzak nahi izan duena egin du bere koadernoarekin eta hori garrantzitsua da nire ustez. Ohiko koadernoekin gauza bera gertatzen da: batzuek irudiez, argazkiez edo abestien hitzez betetzen dituzte eta beste batzuek, ordea, ez dute ezertxo ere egiten. Ba, hemen berdin-berdin.

Teknologia berriak ez dira helburu bat, guretzat oso lagungarriak izan daitezkeen bitartekoak baizik. Ni bat nator jolausekin, oraintxe bertan ideia berriak, esperientziak, praktika interesgarriak behar ditugu aurrerapauso metodologiko bat eman ahal izateko, irakasleak animatzeko, noraezean ez ibiltzeko, tresna horiek guztiak gure mesederako erabiltzeko eta ez gure etsai bihurtzeko. Nondik etorriko dira hauek? Horixe da nire zalantza... :-(

Eskemak apurtu edo eraiki

Benito — Thu, 12 Jun 2008 19:38:50 +0200

Ahotan erabitzen dugun konstruktibismoaren printzipioetako bat ikaskuntza dakigunaren gainean eskemak eraiki eta berregituratzea kontsideratzea ei da.

Hain zuzen ere, IKTen asuntoan pentsatzen dut askotan kontrako bidea egiten dugula, urrun-urrun joan eta gero hurbiltzen saiatu. Hasieratik ikaratzen dugu jendea alegia.

Adibidez, Maiterenari tiratuta, gure irakasleen eskemetan ondo errotutako ideia da "idazlanak zuzendu", mundu alienigena batekoa kasik "wiki". Tira, ba "wikiak" egiten ikasiko dugu barik, esan dezagun: "idazlanak zuzentzeko era berri bat ikusiko dugu". Wiki hitza seguruenik berez agertuko da, trauma barik. Eta agertzen ez bada, ez dut uste ezer gertatuko denik.