Karrajua - ega - Comments

Txarra ez

Benito — Fri, 11 Apr 2008 18:24:19 +0200

Bat nator zurekin oro har. Honek guztiak berez kalterik ez luke ekarri behar. Gerta daiteke hasiera batean titulitisaren sukarraldia, zalantzen eta galderen uholdea-edo ere bai (orduan orain euskaltegian X badaukazu eztakinongo oposizioetarako balio du? eta halako zerbait). Albiste honi ematen zaion proiekzio publikoaren arabera.

Euskaltzale askorentzat berriz, tituluen kontu hau errezelorako puntua izan da betidanik. Entusiamo handirik ez du piztu izan, salatzeko modukoa ere iruditzen zaie askori: "Euskal Herrian euskaraz dakizula adierazteko titulua behar duzu?" Baliteke hedabide batzuen entusiamo falta hortik etortzea.

Nik neuk, lehengo eguneko Littlebear-enak ekarrita, ez dut uste hau salbazio bide definitiboa izango denik inondik inora ere, ez euskararentzat, ez euskaltegientzat. Egin beharreko gauza zen bestalde (ez da logikoa orain arte tituluekin eduki dugun letra eta zenbakien zopa). Edozelan ere, ez gaitezen liluratu, baina erabil dezagun onura ekar dezakeen aldetik.

Ondo kudeatuz gero eta tituluen inguruan orain arte sortu direnak saihesten jakinez gero, helduen euskalduntzearen emaitzak kudeatzeko eta hobetzeko bideak bilatzen hasteko tresna interesgarria izan daiteke adibidez.

Eta ez dezagun ahaztu hizkuntza bizia eta baliagarria den neurrian baloratuko dela, titulu kopuruagatik baino gehiago.

Berri ona al da?

aitor — Fri, 11 Apr 2008 14:06:55 +0200

Atzoko prentsa eta gure blog hau ikusirik, harrituta geratu naiz euskararen aldeko apostu sendo eta argienetakoa duten egunkarietan (Berriaz eta Garaz ari naiz) zer nolako tratamendu urria eman zaion (gaur egunera arte behintzat) berri honi (barneko orrialdeetan, zutabe bakarra eskianita...)

Uste dut berriaren eberaren garrantzia ezin dela ukatu, bereziki zenbat lagunengan izango duen eragina ikusirik. Baina berri ona al da, orokorrean, euskararentzat, euskaltzaleontzat?

Ez dakit gehiegi suposatzea den, baina pentsa daiteke tratamendu horren urria eskaini dioten komunikabideentzat ona, behintzat ez dela izango; agian erdipurdikoa ala eskasa. Eta suposizioekin jarraituz, agian uste erdipurdiko horren atzean beste uste hau ere egon liteke: tituluak edo agiriak eskuratzea errazten bada, askok berau eskuratu, eta agur esango diotela euskarari.

Nire ustez, ordea, berri hau ona izan daiteke euskararentzat, ona euskaltzaleontzat eta ona euskaltegientzat. Ez dakit zuek, baina nik neuk nire inguruan makina bat lagun ikusi dut euskarari gorrotoa eta nazka sentitzeraino heldu dena beraien hizkuntza eskakizuna lortu ezinik. Nago (hau ere beste suposizio bat da) aurrerantzean HEak egiaztatzea errazagoa bada, agian hainbatek , behin beren helburuak lortuta, ekingo diola berriro euskara finkatu eta hobetzeari inolako titulu edo agiriren estutasun eta presiorik gabe.
Honetaz aparte, ona izango da euskaltegien eta irakalsleon prestigioa eta errekonozimenduaren bidean.

Ez dakit suposizio edo aurreiritzien zelaian gehiegi sartu ez ote naizen, baina horretarako zaudete zuek ere, zuen iritzia azaltzeko.

Kontrapuntua

otto — Thu, 10 Apr 2008 08:35:17 +0200

Eta milioiak titulua emateko

140.448

Benito — Thu, 10 Apr 2008 00:59:12 +0200

140.448 tituludun EAEn dagoeneko. 2001 urtean 779.788 euskaldun guztira, ia euskaldunak 552.871 urte hartan, 1.332.659 guztira. Erdaldunak 1.497.091. (EDBren arabera hau guztia)

Milioika titulu emateko.

2005 eta 2006ko EGA azterketak sarean

Benito — Sat, 22 Dec 2007 02:44:17 +0100

Maite Goñik 2005 eta 2006ko EGA azterketak argitaratzen den liburutik jaso eta sarean jarri ditu. Hainbat proba online egiteko aukera ere eman du.
Informazio gehiago Ikteroen blogean argitaratu duen mezu honetan: “EGA 05-06 azterketak” liburu osoa sarean

didaktika ez

Benito — Mon, 17 Sep 2007 00:22:50 +0200

"Didaktikarik ez da behar" horretan kontua ez da hizkuntzaren zer ikuspegi daukagun, metodologiaren aldetik azterketa prestatzeak ez duela metodologia berezirik baino. Hau da, "errutina" jarraitzea nahikoa ei da.

Komunikazio gaitasuna eskuratzeko nahiz azterketako test-ak prestatzeko metodologiaren aukeraketa eta diseinu onak zer esan handia dauka. Beharbada hor dago errutinaren arazoa, bide metodologiko egokia aurkitzeko baliabide, ezagutza edo ausardia falta.

Auto-eskola

plisti-plasta — Sun, 16 Sep 2007 20:49:00 +0200

Egia da auto-eskolan azterketa gainditzen ikasten dela, eta gidatzen errepideak irakasten duela: erabilerak irakasten duela, alegia. Gurean, aldiz, kaleak erakusten al du hitz egiten?
Ez dut uste horrelako egoera sozio-linguistikoan gaudenik, oxala! Beraz, ezin ditugu euskaltegiak auto-eskola bihurtu.
Ikasle askok behar administratiboak ditu (titulua ateratzea) eta ez behar komunikatiboak. Behar administratiboak asetzera makurtu behar al dugu? (horra, auto-eskola). Ikasleak bere ez dituen behar komunikatiboak landu behar al ditugu? (horra, eskizofrenia)
Ez al da naturalagoa ikasleari bere esparruko erabilera-konpetentziak eskatu eta ebaluatzea, errutina hain estuak sortu barik?
Ez dagoela ikasleen esku diozu arrazoiz; tamalez, irakasleon esku ere ez. Hizkuntz plangintza ez da liburu dirdiratsuetan geratzen den hitz-jario polita; bere eragina ezinbestez gelaren lau hormetaraino heltzen da eta begira zein puntutaraino heldu garen zeure hitzetan: [Duela gutxi irakasle bati entzun niona: EGA prestatzeko ez da "didaktikarik" behar, azterketak egin eta egin eta zuzentzea nahikoa da](auto-eskolako galdetegiak etorri zaizkit burura)
Egia da, nola ez, baditugula benetako behar komunikatiboak asetzeko ikasten duten ikasleak eta egia da irakasle asko ez direla bat etorriko (teorian, bederen) aipatu duzun irakasleak dioenarekin. Baina modu berean egia da ikasle askok (eta ez bere erruz, nire iritzian) ez dutela hizkuntza ikasten komunikazio-tresna gisa eta egia da irakasle askok eguneroko praktikan arrazoi ematen diola gure irakasle egiazaleari.

Mekanika

Benito — Sun, 16 Sep 2007 18:35:22 +0200

Konparazio ezaguna da auto-eskolena, baina beti esan da auto-eskolan azterketa gainditzen ikasten duzula, eta gidatzen gero ikasten dela. Ez da horrela-horrela izango, baina EGA eta tituluekin antzeko zerbait gertatu daiteke duda barik.

Bi anekdota:

Duela gutxi irakasle bati entzun niona, EGA eta halakoak prestatzeko ez dela "didaktikarik" behar, hau da, azterketako ariketak egin eta egin eta zuzentzea nahikoa da. Ez dakit publikoan inor aldarrikatzen ausartuko litzatekeen, baina egingo nuke askoren buruan dabilela halako zerbait.

Topikoa zabaldu da azkenotan euskaltegietara etortzen direnak agiria baino ez dutela nahi, alegia, euskararekin ez dutela ez atxekimendurik, ez "maitasunik", ez kontzientziarik, ez... Neure inguru hurbilean berriz, azkenotan oso jende kontzientziatua, euskaltzalea eta abertzalea (zabaltzen air den topiko horietakoa izateko susmorik piztu behar ez lukeena) etorri zait euskara ikasi/hobetzeko aholku eske. Zer dela eta derrepenteko interes hori? Kontzientzia txarra? Ez, profilak, lanean eskatuta, azterketa egin beharra...

Tituluek uste baino pisu gehiago dutela iruditu zait, alegia. Eta inguruan euskarak bestelako bizitasunik hartzen ez duen bitartean hala izango dela susmatzen dut. Eta hori ez dago ikasleen esku.

Plisti-plastarentzat ohartxoa. Bidali didazun e-posta helbidea ez dabil ondo.

Jolausen iruzkina

Karrajua — Thu, 05 Oct 2006 17:13:42 +0200

IKTeroetako Jolausek nire iruzkinaren haritik tiratu du zabaldu.com-en, Katalunia eta gure arteko aldeak nabarmenduz, zeken-fama nork daukan eta nor zekena izan. Hemen iruzkina.