http://www.karrajua.org/bloga/egokitasuna Comments for "egokitasuna" eu http://www.karrajua.org/artikulua/hizkuntzaren_alde_ezkutua_estrategia_komunikatiboak#comment-1072 <!--paging_filter--><p>Deigarria da noraino izan gaitezkeen erresistenteak egin behar dugun ahaleginaren zentzuaz guztiz jabeturik ez gaudenean (jabetzen garenean ere, lanak!). Logika zientifiko guztia zakarrontzira doa "ba nik beti horrela egin izan dut" bezalakoen aurrean. Zer egon daiteke horren atzean? Nire ustez, bi arrazoi hauek funtsezkoak dira:</p> <p>1. aldatzeari beldurra. Nik nire betiko aditz ariketak ondo egin izan ditut, zertarako jarriko naiz komunikazio-trebetasunak lantzen? A ze txorakeriak! (transkribaturik: aditz ariketekin seguru sentitzen naiz, erantzun zuzen bat eta bakarra dute, beste ariketa hauek ez ditut ondo ulertzen eta aukera gehiegi dituzte, ezin dut jarri nire koadernoan ondo ala gaizki egin dudan)</p> <p>2. aurretik egindakoa ondo ez dagoela onartzeak eragiten duen ondoeza. Nik beti horrela hitz egin dut, gustatzen ez zaiona, hor konpon! (transkripzioa: kontxo, ez ote dut gaizki egin orain arte? Onartu behar dut ez naizela komunikatzaile ona? Irentsi behar dut nire harrotasuna eta nire komunikazio-estiloa aldatu, moldatu edo zabaldu?)</p> <p>Ikasleak kasu hauetariko batean baldin badaude, ez da zaila izango konbentzitzea. Borrokatxoak eragingo dizkigute, goxotasunez joan behar dugu bidea erakusten, eta batez ere ikaskideen konplizitatetik abiatuko gara... Baina azkenean, inguruko askok zopa jan eta hobeto sentitzen badira, denek bukatzen dute zopa gustura asko jaten. Azken batean, ikasleek ikasi egin nahi dute, ahalik eta azkarren, eta alde ilun hori lantzeko bidea eskainita, azkenean onartu egiten dute. Hori da, behinik behin, nire esperientzian ikusi dudana.</p> <p>Arazoa da ikasleak ez daudenean ez 1en eta ez 2n. Ikasle hauek ez digute erresistentzia handirik erakutsiko baina, azkenean, ez dute zopa jango, ez baitakite ezta zertaz ari garen ere. Beraiek telebistari begira daude gu bazkaltzen ari garen bitartean. Beno, haiei telebista programa onak jarriko dizkiegu eta duten horrekin jokatuko dugu, ez dago besterik. Ez du merezi haserretzea, ezin dute ilargiaren alde iluna ikusi ez baitaude ilargiari begira, artizarrarekin daude liluraturik.</p> <p>Azken hauekin, pazientzia, eta deskuidoan burua biratzen ikusten ditugunean, orduan zast! ekarriko ditugu geure lan-sistemara. Ikasle hauek dira, lortuz gero, izugarrizko aurrerapausoa ematen dutenak denbora laburrean.</p> <p>Gu oso profesionalak gara, baina miraririk...</p> Wed, 14 Jan 2009 00:34:29 +0100 ainhoa comment 1072 at http://www.karrajua.org http://www.karrajua.org/artikulua/hizkuntzaren_alde_ezkutua_estrategia_komunikatiboak#comment-1055 <!--paging_filter--><p>Gai interesgarria ekarri eta interesgarri planteatu. Uste dut transferentziaren kontu hori ez dela izaten gehien erreparatzen zaienetarikoa. Ikasleak berez hizkuntza batetik bestera eskemak eta trebeziak pasatzeko konpetentzia deitu dakioke beharbada. </p> <p>Horren harira galdera batzuk etorri zaizkit:</p> <ul> <li>Denok ez dugu transferentzia egiteko gaitasun berdina, hala ere, batzuen kasuan gaitasun hori badela, eta beste askori seguruenik aktibatu egin beharko zaiela pentsatuta, itzulpena bezalako teknikak ez dira -askotan gertatzen den bezala- hain baztertzekoak izango, ezta?</li> <li><a href="http://enricserrabloc.blogspot.com/2008/12/165-facilitar-les-llenges.html">Enric Serrak lehengon zirriborratzen zuen</a> ideiatik tiratuta, hizkuntzak erraztea hiztunaren trebezia bezala ulertuta, hiztun konpetenteek ere ikasle edo maila baxuko hiztunarekin jarduteko hizkuntza batetik besterako transferentziak ahalbidetzeko estrategiak garatu beharko lituzke? Adibidez, hizkuntza bietan antzekoak diren hitzak bilatu, espresitibate handia duten esamoldeak aukeratu, hizkuntzen arteko antzekotasunetara jo eta ez aldeetara... Euskararen kasuan sarri kontrakoa topatzen dugu, euskara erdaratik gehien aldetzen dutenak bilatzen ditugu jatorrago edo garbiagotzat, ezta?</li> </ul> <p>Beste kontu bat da ikas-estrategiak edo &quot;ikasten ikastea&quot;  lantzearena eta ikaslea horren beharraz jabetzea. <a href="http://euskarairakasleak.ning.com/group/teknozaleak/forum/topics/ikasten-ikasi-galderak">Euskara Irakasleak-era bota dut</a> Bartzelonako <a href="http://www.encuentro-practico.com/encuentro-2008.html"><em>Encuentro Practicoaren</em></a> makoan <a href="http://encuentro-practico08.blogspot.com/2008/10/actividades-de-aprender-aprender-qu.html">bota den galdera bat</a>. Zer egin ikaslea horren beharraz jabetzen ez denean? </p> <p>Hala ere, uste dut galdera hori askoz era globalagoan egin daitekeela: zer egin ikasleak ikasteaz duen ideia eta guk daukaguna bat ez datozenean? Aste honetan berton lankide batek kontatu dit ikasle batzuekin zelako buruko minak dauzkan. Ikasleak era bateko jarduerak nahi ditu eta irakasleak halaxe egitea agintzera ailegatzen ari da. Eta ez dira ailegatu ikas-estrategiaren lanketa bezalako &quot;modernitateetera&quot;,ez.</p> <p>Era guztietako berrikuntzetarako oztopoa irakasle eta profesionalengan ikusteko joera izaten da, baina askotan &quot;bezeroa&quot; bera noraino dagoen haiek onartu eta ulertzeko prest, prestatuta eta prestu aztertu beharko genuke.</p> <p><a href="http://www.tallerd3.com/archives/1985">Sergio Mongek kontatu duen hau</a> gogoratu dut, publizitatearen mundutik dator, baina gurean ere halakoak gertatzen direla esnago nuke. </p> Sat, 20 Dec 2008 16:21:07 +0100 Benito comment 1055 at http://www.karrajua.org